Brak to wystawa dyplomowa przygotowana przez Grzegorza Drozda na Wydziale Malarstwa, w pracowni profesora Jarosława Modzelewskiego. „Brak” to jednocześnie próba podjęcia gry z procedurą przyznawania artystycznego „świadectwa dojrzałości”, jakim jest dyplom ukończenia Akademii Sztuk Pięknych. Jeżeli Grzegorz Drozd przejdzie tą procedurę pomyślnie, zostanie magistrem sztuki, a jego status artysty zostanie potwierdzony stosownym dokumentem. Dla większości adeptów ASP to formalność. Drozd postanowił jednak zająć wobec tej procedury aktywną, krytyczną pozycję. Koniec formalnej edukacji jest dla niego okazją do rozliczenia się z długoletnim procesem artystycznego kształcenia, aż do granic zakwestionowania tradycyjnego podziału ról: mistrzowie mają prawo oceniać uczniów - czy jednak uczniowie mają prawo oceniać mistrzów? Drozda interesuje problem poszerzenia pola dialogu między jednostką i instytucją - w tym wypadku między adeptem a Akademią. W tej grze jednostka zdaje się stać z zasady na słabszej pozycji; ale posiada w ręku potężną broń, jaką jest artystyczna prowokacja. Grzegorz Drozd to artysta, który już nie raz po ten oręż sięgał.
Wystawa Brak składa się z dwóch części: pierwsza to projekt malarski: odpowiedź na zadanie, jakim jest stworzenie projektu dyplomowego - i jednocześnie wyzwanie, przed którym stanie komisja oceniająca pracę dyplomanta. Druga to rozwinięcie problemu postawionego w malarskim dyplomie. Składa się na nią zespół prac zorganizowanych w nieliniową narrację, łączącą wątki autobiograficzne, refleksję nad językiem i rozliczenie z egzystencjalnym i społecznym wymiarem procesu edukacyjnego, pojętego znacznie szerzej niż nauka na Akademii. Autor analizuje swoją sytuację „dojrzałego artysty”. Jako świeżo upieczony absolwent Akademii staje się właśnie w oczach społeczeństwa „artystą w pełni”, ale swoją sytuację definiuje, paradoksalnie, poprzez pojęcie tytułowego braku.