Józef Szajna - wystawa jubileuszowa w Galerii DAP

    Informacje o wystawie

    • 17 grudnia 2002 - 31 stycznia 2003
    • Galeria Domu Artysty Plastyka
    • Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków, ul. Mazowiecka 11a
    • 00-052 Warszawa
    • tel.: 22 827 76 88
    • fax: 22 826 23 61
    • biurowystaw@owzpap.pl
    • http://owzpap.pl
    • Godziny otwarcia:
    • wtorek - niedziela: 11.00 - 18.00


    Józef Szajna obchodzi w tym roku podwójny jubileusz - 80-tą rocznicę urodzin oraz 55-lecie pracy twórczej.
    Prezentowana w Galerii Domu Artysty Plastyka Okręgu Warszawskiego ZPAP wystawa wpisuje się w cykl imprez związanych z obchodami jubileuszu artysty.
     
    Tytuł wystawy mówi wszystko. Teatr i Sztuka, Sztuka i Teatr. Twórca teatru obrazu, narracji wizualnej, wniósł do kreacji teatralnych plastyczne wizje na niespotykaną wcześniej skalę. Trudno oddzielić w jego twórczości pole sztuki teatralnej od sztuki plastycznej. Twórca spektakli, ich reżyser, scenograf, także autor prac malarskich, collage`ów instalacji, obiektów. W latach 60-tych stworzył cykl obrazów "Mrowiska" odnoszący się do pogmatwanych relacji świata ludzi. Obrazy z cyklu śmierci "Epitafia i apoteozy", kompozycje przestrzenne.
      
    Artysta do tworzenia obrazów i collage`ów wykorzystuje rozmaite materiały. Strzępy materiałów, przypalone i postrzępione ubrania, bezużyteczne już przedmioty, makabryczne kukły. W szybkim przemijaniu czasu, dematerializacji i zapomnieniu artysta pragnie zachować Pamięć. 
      
    " ..Śledząc kolejne odsłony w tym niekończącym się plastycznym spektaklu Szajny, odnajdujemy atrybuty i artefakty współczesności oczywiste przez swoją dosłowność aż do bólu. Wszystkie te elementy skomponowane są w szczególny sposób i tworzą zawsze nowe światy uaktywniając wyobraźnię widza w kierunku aktualnych zagrożeń i lęków, które towarzyszą współczesnemu człowiekowi aż nadto wyraziście. Artysta z uporem powtarza nam: Pamiętajcie, zło nie skończy się raz na zawsze" 
    /Ewa Miazek w słowie wstępnym do katalogu/
      
     

    W trakcie uroczystości otwarcia wystawy, dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie Ferdynand Ruszczyc składając Józefowi Szajnie gratulacje, poinformował o projekcie upamiętniającym dzieło artysty. Instalacja Józefa Szajny stanie na stałe na dziedzińcu Muzeum Narodowego.
     
    Patronat nad wystawą objął Aleksander Kwaśniewski - Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.
     

       
     Wybrane prace prezentowane na wystawie:

     

      
    SZTUKA JEST ZMNIEJSZANIEM DYSTANSU MIĘDZY ZJAWISKAMI 
    ZNANYMI A ZALEDWIE PRZECZUWALNYMI.
    /Józef Szajna/
     

    Wariacje teatralne na temat Rewizora Gogola 
    tech. mieszana 1963
    Wariacje teatralne
    Kupiec
      collage 1966
    Dama z czerwoną
    rękawiczką
    collage 1967
     
     
    Apoteoza
    tech. mieszana 1967
    Wariacje teatralne Król
    collage 1968
    Zapomnienie
    tech. własna 1968
      
     
    Odbicie
    collage 1970
    Wariacje teatralne 
    Kobieta siedząca
     tech. mieszana 1971
    Mrowisko II
    obraz 1981
      
     
    Wilkołak
    obraz 1985
    Utrwalenie
    collage 1985
    Babon
    collage 1985
      
     
    Ucho
    pudełko 1984
    Ona
    obraz 1988
    Wyjście z impasu
    obraz 1988
      
     
    Księżna
    collage 1994
    Rysunki erotyczne
    1994-2001
    Remanent przeszłości
    pudełko 2001

     

       

     Nota biograficzna:

     

    Józef Szajna - urodził się w 1922 w Rzeszowie. Ukończył grafikę i scenografię na krakowskiej ASP w 1953. Malarz, scenograf, reżyser, grafik,dyrektor teatru, teoretyk teatru, autor scenariuszy. W czasie wojny żołnierz Związku Walki Zbrojnej AK, więzień obozów w Oświęcimiu i Buchenwaldzie. W latach 1954-1965 pracownik ASP w Krakowie, od 1972 r. profesor ASP w Warszawie. Autor dramatycznych obrazów oddających nastrój zniszczenia, zagłady, przemijania ("Epitafium I", "Dramat III"); 1953-55 scenograf w Teatrze Ziemi Opolskiej, skąd z K. Skuszanką i J. Krasowskim przeniósł się do Teatru Ludowego w Nowej Hucie, (m.in.: "Księżniczka Turandot" C. Gozziego, "Myszy i ludzie" wg J. Steinbecka, "Jacobowsky i pułkownik F. Werfla, Burza Szekspira, "Radość z odzyskanego śmietnika" wg J. Kadena-Bandrowskiego, "Dziady" A. Mickiewicza); współpracował sporadycznie z innymi teatrami; w 1962 był współtwórcą "Akropolis" S. Wyspiańskiego w reżyserii J. Grotowskiego; 1963-66 dyr. Teatru Ludowego w Krakowie, debiut reżyserski ("Rewizor" M. Gogola, 1963); 1972-82 dyrektor Teatru Studio w Warszawie, gdzie rozwijał teatr zdominowany metaforyką plastyczną, ukazującą cywilizację upadku (jako wysypisko żelastwa i zbiorowisko kalekich postaci): "Witkacy"; "Gulgutiera" (współautor scenariusza - M. Czanerle), "Replika" (kolejne wersje), "Dante", "Cervante"s; twórca environments (np. Ściana butów" w galerii Zachęta w Warszawie, "Reminiscencje" - pamięci artystów straconych w Oświęcimiu oraz happeningów (np. "Déballag"e w Nicei). Autor ponad 100 wystaw indywidualnych prezentowanych na całym świecie. Dwukrotnie wystawiał na Biennale w Wenecji. Prace w polskich i europejskich zbiorach muzealnych. Laureat wielu prestiżowych nagród. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Oldenburgu - za zasługi i artystyczny wkład do kultury pamięci XX wieku.
     

         
    Wystawa czynna do 31 stycznia 2003
      
    Relacja przygotowana przez Artinfo.pl


    SZAJNA Józef
    Urodził się w 1922 w Rzeszowie. Ukończył grafikę i scenografię na krakowskiej ASP w 1953. Malarz, scenograf, reżyser, grafik,dyrektor teatru, teoretyk teatru, autor scenariuszy. W czasie wojny żołnierz Związku Walki Zbrojnej AK, więzień obozów w Oświęcimiu i Buchenwaldzie. W latach 1954-1965 pracownik ASP w Krakowie, od 1972 r. profesor ASP w Warszawie. Autor dramatycznych obrazów oddających nastrój zniszczenia, zagłady, przemijania ("Epitafium I", "Dramat III"); 1953-55 scenograf w Teatrze Ziemi Opolskiej, skąd z K. Skuszanką i J. Krasowskim przeniósł się do Teatru Ludowego w Nowej Hucie, (m.in.: "Księżniczka Turandot" C. Gozziego, "Myszy i ludzie" wg J. Steinbecka, "Jacobowsky i pułkownik F. Werfla, Burza Szekspira, "Radość z odzyskanego śmietnika" wg J. Kadena-Bandrowskiego, "Dziady" A. Mickiewicza); współpracował sporadycznie z innymi teatrami; w 1962 był współtwórcą "Akropolis" S. Wyspiańskiego w reżyserii J. Grotowskiego; 1963-66 dyr. Teatru Ludowego w Krakowie, debiut reżyserski ("Rewizor" M. Gogola, 1963); 1972-82 dyrektor Teatru Studio w Warszawie, gdzie rozwijał teatr zdominowany metaforyką plastyczną, ukazującą cywilizację upadku (jako wysypisko żelastwa i zbiorowisko kalekich postaci): "Witkacy"; "Gulgutiera" (współautor scenariusza - M. Czanerle), "Replika" (kolejne wersje), "Dante", "Cervante"s; twórca environments (np. Ściana butów" w galerii Zachęta w Warszawie, "Reminiscencje" - pamięci artystów straconych w Oświęcimiu oraz happeningów (np. "Déballag"e w Nicei). Autor ponad 100 wystaw indywidualnych prezentowanych na całym świecie. Dwukrotnie wystawiał na Biennale w Wenecji. Prace w polskich i europejskich zbiorach muzealnych. Laureat wielu prestiżowych nagród. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Oldenburgu - za zasługi i artystyczny wkład do kultury pamięci XX wieku.
     
     
    Reklama