W efekcie Klinau wydobył istotę oraz specyfikę zmian zachodzących w krajobrazie architektoniczno-urbanistycznym Mińska, miejsca dotkniętego doświadczeniem historii, wielokrotnymi wojennymi zniszczeniami pierwotnej tkanki miejskiej oraz politycznym uwarunkowaniem powojennej odbudowy.
Prace fotograficzne Klinau’a wywołują wrażenie koncentracji intuicji i skupienia uwagi na wymiarze lokalnym, bliskim artyście. Mińsk określił mianem Miasta Słońca, nawiązując do idei Civitas Solis Tommasa Campanelli oraz Utopii Thomasa More’a. Jest to kontynuacja tworzonej przez artystę mitologii miasta.

Obiekty architektoniczne, oczyszczone z wszelkiej narracji pojawiają się w formie brył na czarno-białych obrazach fotograficznych. Posłużyły one ukazaniu realnego miejsca, w którym Słońce-światło, jako wszechmocny czynnik, pozwala uchwycić w jednym momencie całość rzeczywistego obrazu podkreślając czasowy i historyczny wymiar tego miasta.