Franciszek Ledóchowski - 100

10 listopada - 04 grudnia 2017


Kiedy już znane środki wyrazu nie wystarczają, kiedy naśladowanie natury zostało „wymalowane”, kiedy odtwarzanie realistyczne zjawisk znalazło swój upust, pojawia się miejsce na nowe. Na tworzenie związane z odczuciem, wyobraźnią, gdzie za środki wyrazu służą tylko kolor i faktura. Tak pokrótce można przedstawić drogę twórczą Franciszka Ledóchowskiego, wyjaśnić dlaczego akurat teraz znalazł się w takim momencie.

Artysta na wcześniejszych etapach swojej twórczości interesował się hiperrealizmem, romansował z konwencją popartu, idąc coraz dalej, aż do deformacji portretu i dzieł mistrzów malarstwa. 

Nastąpiła transgresja, Ledóchowski wykazał się niezwykłą odwagą porzucając dotychczasowe osiągnięcia i doświadczenie, by wkroczyć w nowy etap, w którym pojawia się abstrakcja, gest, plama, kolor.

To moment kiedy sztuka przechodzi transformację polegającą na zagubieniu głównego tematu malarskiego, gdzie mamy do czynienia z grą wyrazistych barw i całkowitym oderwaniu się od rzeczywistości. Gdzie wyobraźnia, chęć dążenia za czymś nowym, nieznanym, jak mówi sam artysta: to droga do stworzenia obrazu idealnego

W obrazach Ledóchowskiego dominuje gest. Atawistyczny, wręcz brutalny, leżący u podstaw malarstwa in universum. Ten gest to wypadkowa ruchu, energii i spontaniczności, jak mówi sam artysta „każdy ruch jest absolutną zmianą obrazu”. Drobne, dodawane później elementy „odciążają” obrazy, nadają subtelności, wprowadzają widza w przestrzeń, w której znajdzie to, jak daleko/na co pozwoli/ sięgnie jego wyobraźnia.

Tam właśnie odnajdziemy intencje artysty abyśmy w kontakcie z jego obrazami odczuli radość połączoną z szaleństwem, przekroczenie norm tego co jest piękne, aby zostały tylko energia i dzikość.

Kurator - Agnieszka Jachym


Galeria prac


Powrót