Jacek Sempoliński - Obrazy patrzące

21 stycznia - 26 marca 2017


Jacek Sempoliński (1927–2012), malarz, rysownik, pedagog i eseista, pozostawił artystyczną spuściznę liczącą ponad osiemset płócien i kilka tysięcy rysunków. Te najbardziej znane to kompozycje malowane ciemnymi błękitami, fioletami i zimnymi szarościami, spopielałe, poprzecierane, podziurawione płótna, ujawniające dramatyczne wątki eschatologiczne, „rzeczy ostateczne”. Z kolei obrazy tworzone na jasnych tłach stanowią stenograficzne zapisy, ślady, odbicia, wręcz elementarne znaki emocji i lęków. Muszę dziś narysować prawie nic - notował artysta w Dzienniku. I to „prawie nic” dominuje w ostatnich jego pracach na papierze i płótnie. Jedne i drugie dotykają fundamentalnych problemów z zakresu egzystencji, religii, kultury.
Sempoliński malował te same „tematy”, studiując i powtarzając je wielokrotnie: krajobrazy (z miejsc, które odwiedzał: Mochnaczki, Męćmierza czy Kamiannej), czaszkę, twarz, ukrzyżowanie, tworząc malarskie serie „o sobie samym”. Gdyż twórczość - jak to ujął Jacek Waltoś - pojmował zapewne tak, jak utrwalona została ona na płótnach i papierach - jako moje, jedno i niepowtarzalne istnienie.
O tych abstrakcyjnych przecież, ekstremalnych, niepełnych, bo okaleczonych obrazach napisano bardzo wiele i każda interpretacja przybliża nas do fenomenu malarstwa Sempolińskiego. Jego malarska wypowiedź jest totalna, wszechogarniająca, pozornie kusi otchłanią, a obrazy patrzą na nas znad otchłani. Podziurawione płótna, gwałtownie pokreślone ich powierzchnie, niemal dalekowschodnio uproszczone gesty przyciągają naszą uwagę, nasz wzrok, wręcz przykuwają, zamieniając się z nami miejscami.

Na wystawie zobaczymy ponad sto dziesięć obrazów i rysunków z lat 1958–2011 wypożyczonych z kolekcji prywatnej i Muzeum Narodowego w Krakowie. To także kolejna - po prezentacjach Andrzeja Wróblewskiego, Andrzeja Wajdy i Grupy WPROST - próba przedstawienia fenomenów sztuki polskiej XX wieku. Obrazy Sempolińskiego patrzą, każda bowiem płótna drobina Cię widzi, a Ty musisz swe życie odmienić.

Anna Król


Galeria prac


Powrót