Joseph Kapelyan - Abstarakcja mistyczna

06 lipca - 21 lipca 2018


Na wystawie monogra cznej prezentujemy prace z późniejszego okresu twórczości artysty. W latach 90. Kapelyan tworzył obrazy abstrakcyjne z elementami geometrii, na których przeplatał fragmenty i wycinki otaczającej go rzeczywistości. Jego burzliwe losy sprawiły, iż stał się pomostem pomiędzy dwiema kulturami – rodzimą białoruską oraz izraelską. Bogactwo doświadczeń artysty można bez problemu odnaleźć na jego płótnach pełnych odniesień do judaizmu, prawosławia, sztuki dawnej, ale także do współczesności. Krytycy izraelscy często podkreślają nonkonformizm oraz nieskrępowaną wyobraźnię Kapelyana. Wszystkie te elementy składają się na niezwykłe oeuvre, którego reprezentacyjny fragment prezentujemy na wystawie.

 

Joseph Kapelyan jest artystą białoruskiego pochodzenia, który obecnie mieszka i tworzy w Tel-Awiwie. Urodzony w 1936 roku, pierwsze lata spędził na owładniętym wojną Uralu. Artystyczne wykształcenie uzyskał w Szkole Sztuk Pięknych w Leningradzie, gdzie studiował w latach 1952-56.


Niedługo potem został wcielony do armii i przeniesiony do Kobrynia usytuowanego w zachodniej części Białorusi. Na początku lat 60. Kapelyan podjął decyzję o kontynuacji edukacji artystycznej. Dyplom w Mińsku uzyskał w 1966 roku. W tym okresie dużo podróżował, odwiedził m.in. Kaukaz, Krym, Kazachstan i Finlandię. W 1973 zawitał do Polski. Na początku lat 80.


Artysta wyemigrował do Izraela, gdzie podjął pracę wykładowcy w Instytucie Archeologii na Uniwersytecie w Tel-Awiwie.
W sztuce Kapelyana widoczna jest chęć oderwania się od akademickich ograniczeń oraz sztywnych zasad. Autor unika podążania za trendami czy artystycznymi szkołami, do których przynależność oznaczałaby poddanie
się jakimkolwiek sztywnym regułom logiki. Konsekwentnie poszukuje swojego indywidualnego stylu. W malarstwie Kapelyana krytycy dopatrują się humanistycznego podejścia, bowiem dominującym motywem jego wypowiedzi artystycznej jest kondycja człowieka we wszechświecie. Wychodzące spod pędzla twórcy pejzaże, martwe natury, fantastyczne oraz mistyczne obrazy są metaforycznymi przedstawieniami pragnienia doznania najgłębszych ludzkich emocji.


Linia oraz geometria stanowią najważniejsze środki ekspresji i elementy kompozycyjne w sztuce artysty. To właśnie linie, które nieraz jawią się jako szkicowe, są najczystszymi oraz najdokładniejszymi manifestacjami emocjonalnego, intelektualnego oraz estetycznego wyrazu. Artysta posługuje się linią jako konturem, a także w celu oddania ruchu. Ów zabieg ma swoje początki w jego nieskrępowanej wyobraźni. To właśnie mocno zarysowany kontur oraz geometria są elementami łączącymi prace z lat 90. Artysta poprzez geometryczną harmonię opowiada historie o losach człowieka.




Powrót