Lemkin. Świadek wieku ludobójstwa

04 grudnia - 06 stycznia 2019


9 grudnia 1948 roku Narody Zjednoczone jednogłośnie przyjęły Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa. Tym samym ludobójstwo stało się zbrodnią w świetle prawa międzynarodowego. Na sali obrad w paryskim pałacu de Chaillot obecny był twórca pojęcia „ludobójstwo” i autor projektu konwencji, polski prawnik żydowskiego pochodzenia – Rafał Lemkin.

 

„Lemkin. Świadek wieku ludobójstwa” – pod tym tytułem Narodowe Centrum Kultury oraz Instytut Pileckiego prezentują pierwszą w Polsce wystawę, która w całości poświęcona jest postaci Rafała Lemkina. Jej otwarcie przypada w  70. rocznicę uchwalenia konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, którą Lemkin uważał za dzieło swego życia. Warszawa – miasto, w którym prowadził przed wojną kancelarię adwokacką i z którego uciekał przed niemieckimi bombardowaniami we wrześniu 1939 roku; Warszawa – miasto ciężko doświadczone niemieckimi zbrodniami, których ofiarami padali Żydzi i Polacy; Warszawa – to właściwe miejsce, by mówić o życiu i dokonaniach Rafała Lemkina.


Rafał Lemkin, znany przede wszystkim w kręgach akademickich i wśród ekspertów prawa międzynarodowego, zasługuje na to, by dołączyć do kluczowych postaci XX wieku – jako wybitny intelektualista, badacz zbrodni totalitarnych i autor koncepcji ludobójstwa. Obok Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Jana Karskiego, Witolda Pileckiego czy Szmula Zygielbojma, był jednym z tych, którzy starali się uświadomić światu ogrom tragedii, jaka rozegrała się na ziemiach polskich pod okupacją dwóch totalitaryzmów. Jego koncepcja zyskała powszechne uznanie i na zawsze zmieniła prawo międzynarodowe oraz sposób myślenia o pożądanym kształcie relacji między wspólnotami ludzkimi. To wystarczające powody, by na nowo odkryć postać jednego z najwybitniejszych prawników minionego stulecia, który był „świadkiem wieku ludobójstwa”.




Powrót