Leonardo da Vinci - Dama z gronostajem

19 maja - 17 maja 2017


Jeden z najpiękniejszych portretów na świecie, najważniejszy i najcenniejszy obraz w polskich zbiorach, i jeden z zaledwie kilkunastu namalowanych przez Leonarda da Vinci obrazów będzie prezentowany w Gmachu Głównym MNK.

Od 29 grudnia 2016 roku Dama z gronostajem jest własnością Muzeum Narodowego w Krakowie. Arcydzieło namalował 38-letni Leonardo w roku 1490 w Mediolanie. Obraz przedstawia dziewczynę trzymającą na lewej ręce białe zwierzątko, gronostaja (odmianę łasicy), a prawą - głaszczącą jego futerko. Kupił go około roku 1800, zapewne we Włoszech, książę Adam Jerzy Czartoryski i ofiarował swojej matce Izabeli Czartoryskiej. Izabela umieściła go w 1809 roku w Domku Gotyckim - jednym z dwóch budynków nowootwartego, pierwszego na polskich ziemiach muzeum "narodowego" w Puławach.
Dziewczyna ukazana na portrecie to Cecylia Gallerani, kochanka księcia Mediolanu Lodovica Sforzy, zwanego Maurem. Obraz jest alegorią miłości ich obojga, a gronostaj (po włosku ermellino) na ręku dziewczyny jest ich emblematem. Po tym, jak Sforza w 1488 roku przyjął od Ferdynanda Aragońskiego, króla Neapolu, Order gronostaja, nazywano go Ermellino Bianco ("Białym gronostajem"). Od nazwy łasicy i gronostaja (po grecku "galee") pochodzą też dwie pierwsze sylaby nazwiska Cecylii. Podobno ją także nazywano Ermelliną. Zatem zwierzątko to także kryptonim obojga kochanków.




Powrót