Marco Angelini - Przestrzeń sacrum

15 marca - 07 kwietnia 2018


W środę, 14 marca 2018 roku, pod kierunkiem Profesora Claudio Zambianchi i Profesor Ilarii Schiaffini, odbędzie się uroczyste otwarcie indywidualnej wystawy Marco Angeliniego pt. "Przestrzeń sacrum" (Lo spazio del sacro), w Muzeum Laboratorium Sztuki Współczesnej przy Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. Opiekę kuratorską i organizacyjną nad wystawą objęła Raffaella Salato, we współpracy z galerią Emmeotto.



Wystawa składa się z pokaźnej serii prac, będących ze sobą w ścisłym dialogu, wyraźnym dzięki użytym przez artystę, w sposób świadomy , znaczących i nieprzypadkowych przedmiotów oraz materiałów jako tematu, który je ożywia. Jest to kontynuacja znaczenia istoty ,, sacrum", w nawiązaniu do wcześniejszej jego wystawy w Polsce zatytuowanej "Życie i zawieszenie: przestrzeń sacrum", prezentowanej przez Marco Angeliniego w roku 2013 w galerii XXI w Warszawie, prowadzonej przez Profesora Ryszarda Ługowskiego. Wówczas Marco Angelini wypowiedział się w kwesti transfiguracji przedmiotu. "Czy seryjnie produkowany, będący w powszechnym użytku przedmiot miałby być uznawany za formę sztuki?" Uważa, że "właśnie sztuce przypisać należy funkcję mówienia - przez pokazywanie - o sprzecznościach świata. Tylko sztuka - w dialogu, który nawiązuje ze swoim innym Ja, ze światem- może przywrócić widzialność i uwagę temu, co świat swoją systematyczną przemocą sidli, przed czym ucieka, czego się boi i co cenzuruje - życiu. Życiu, które w formie serca odnajduje elementarny symbol - prawdziwie święty - całej ludzkości i każdego człowieka." Emanuelle Ciccarelli (tłumaczenie: Katarzyna Foremniak) Wspólnym wątkiem tego projektu jest odkrywanie w powiększonych przedmiotach, przez które przenika zwykła codzienność, pierwiastka "sacrum"- niezależnie od przypisanej im funkcji religijnej, do których przynależą. Wielkość jako wymiar, na którą zazwyczaj nie zwraca się szczególnej uwagi, przekształca i zmienia nasze postrzeganie otaczającego przez nas świata.

Marco Angelini, który od zawsze tworzył w przedmiotach codziennego użytku i materiałach, które są podstawą jego ekspresyjnych badań, w tym projekcie bada wykorzystanie "innych" artefaktów w powszechnym użyciu (dzwon, książka, dywan...). Przedmioty te mają zniekształconą swoją pierwotną istotę, w stosunku do przypisanej im powszechnie użytkowej funkcji . Równolegle artysta kojarzy te symbole z ludzkim sercem (w jego anatomicznej formie), co oznacza głęboką więź- w istocie rzeczy- istniejącą między wymiarem ducha, a ciałem rozumianym jako immanentność życia jednostki.

Na prezentowane prace podczas wystawy składają się instalacje, rzeźby z żywicy i gipsu, mieszane techniki malowania na płótnie, wykonane w pracowni artysty w Rzymie, w okresie od 2013 do 2017 roku.

Raffaella Salato (kurator wystawy)
Tłumaczenie: Jan Kozaczuk




Powrót