Niewidzialni widoczni - Berlińczycy w Warszawie

10 października - 26 października 2018


Kuratorki wystawy:

Kama Zboralska

Barbara Czechmeszyńska-Skowron

 

Wystawa prezentuje prace trzech polskich artystów mieszkających od lat w Berlinie. Bogusław Fleck i Witold Stypa malują abstrakcję, Wojtek Hoeft tworzy rzeźby figuratywne. W metalu i terakocie. Każdego z nich zupełnie co innego inspiruje.

 

Witold Stypa urodził się w 1956 roku w Bytomiu. Od 2004 roku mieszka w Berlinie.

W latach 1970-1975 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Grafiki, gdzie uzyskał dyplom. Prowadzi galerię autorską Museum of Future w Berlinie – motto galerii „Posługiwanie się wiedzą sięgającą tylko do 21 wieku jest największym problemem naszej cywilizacji”. Na stałe współpracuje z Galerią Noerballe (Dania). Brał udział w licznych wystawach. Malarz i rzeźbiarz. Autor murali w Lublinie i Bytomiu oraz na Górnym Śląsku.

 

Bogusław Fleck przez lata skupiał się na cyklu reliefów z profili aluminiowych i czarnej gumy, tworzył kompozycje przestrzenne z różnych materiałów, a także   klasyczne grafiki dla konkretnych odbiorców.  Ostatnią fascynacją artysty jest malowanie na płótnie. Doświadczenie zawodowe, związane z możliwościami   jakie oferują programy komputerowe, zdobyte na potrzeby komercyjnych prac graficznych, zainspirowały artystę do odmiennych niż dotychczasowe form artystycznego wyrazu. Spontaniczne i eksperymentalne próby komputerowe, z biegiem czasu stały się przemyślanymi, kontrolowanymi działaniami plastycznymi, zmierzającymi do maksymalnego uproszczenia formy, wyeliminowania zbędnych elementów i pełnego oddania zamierzonej kompozycji. W efekcie powstał cykl obrazów, precyzyjnie dopracowanych przy pomocy programów komputerowych, a następnie przeniesionych na płótno.

 

Nie jest to spontaniczne działanie bezpośrednio na płótnie, lecz wykalkulowany proces w sferze estetyki, owocujący czystą formą. Cykl ten tworzą obrazy, składające się z transparentnych przestrzeni, nakładających się na siebie.  W efekcie powoduje to powstawanie nowych powierzchni wynikowych, które są z reguły logiczną  wypadkową dwóch barw. Długo koncentrowałem się przede wszystkim na barwie i sposobie nakładania form na siebie. Dopiero z biegiem czasu uświadomiłem sobie, że podświadomie operuję życiowymi wspomnieniami, które z łatwością potrafię przypisać tak do odpowiednich sytuacji i jak i do konkretnych prac. Oczywiście nie informuję o tym, który obrazy pasuje do jakich wspomnień. Interpretację pozostawiam zainteresowanym.

Bogusław Fleck

        

Jako artysta rzeźbiarz staram się pojąć człowieka poprzez jego fizjonomię jak również przez nią, z nim się komunikować. Dlatego właśnie tworzę rzeźby figuratywne. Przed nami stoi rzeźba jako obiekt i jest ona przez nas odczytywana jako nasze odzwierciedlenie. W mojej pracy artystycznej wykorzystuję ten prosty fakt aby wywołać u odbiorcy odczucia które wyrażamy poprzez ciało i dalej z tym związane wyobrażenia i asocjacje. Cel ten osiągam w moich rzeźbach poprzez kompozycję formy i zmianę fizjonomii. Przekraczam pozorną granicę statyczności i fizjonomicznych możliwości, w ten sposób konfrontuje widza z wyobrażeniem o swoim ciele i samym sobą, staram się również poprzez moją sztukę zrelatywizować te wyobrażenia. Moim środkiem wyrazu jest forma przestrzenna, więc pracuję najczęściej w plastycznych materiałach takich jak glina czy gips później prezentuje moje prace w materiale końcowych takim jak terakota metal czy tworzywo sztuczne. Celem mojej pracy artystycznej jest to aby poruszyć widza, wzbogacić o nowe emocje i doznania estetyczne. Jestem przekonany, że w sztuce poznanie nie odbywa się drogą racjonalną, a bardziej gdy podczas odbioru dzieła powstaje nowa wartość, wartość czyli byt w sensie filozoficznym.

Wojtek Hoeft

 

Kolor, hiperprzestrzeń, świadomość. Prezentowane przeze mnie dzieła są próbą opisu i obrazowania geometrii w wymiarach wyższych.  Moją inspiracją jest geometria Bernharda Riemanna i pięciowymiarowy tensor metryczny Theodora Kaluzy. Każdy kolor jest przestrzenią dla siebie a w zestawieniu z innymi kolorami  pozwala nam zobaczyć niezwykle skomplikowaną geometrię przestrzeni światła.  Poszerzenie  naszej świadomości  odbywa się również na zasadzie postrzegania kolorów.  Jedną z najbardziej fenomenalnych cech naszego mózgu jest tworzenie konstelacji całkiem nowych,  jeszcze nie istniejących, powoływanie do życia form i zestawień kolorystycznych pomagających w zrozumieniu hiperprzestrzeni. Wychodzę z założenia, że nasza umiejętność mieszania trzech barw podstawowych może być wzbogacona o nowe elementy, na przykład takie jakie już istnieją w świecie owadów i ptaków. W moich dziełach świadomość jest tym czym jeszcze nie jest. Obrazy tworzą się w mózgu obserwatora  o wiele intensywniej kiedy obserwator odrzuci starą świadomość i uda się tam gdzie jeszcze nigdy nie był, jeżeli ma ochotę na przygodę poznania trudnych do wyobrażenia geometrii, które mogą nam pomóc w zrozumieniu wszechświata. Nasze mózgi podlegają nieustannej ewolucji  tylko w momencie konfrontacji z zagadnieniami które są dla nas  niezrozumiałe i trudne do opisania. Proponuję stworzenie w mózgach odbiorcy nowych dynamicznych  połączeń neuronalnych do analizy geometrii wielowymiarowej w twórczości wizualnej. Chciałbym aby  odbiorca wychylił głowę ponad powierzchnię świata trójwymiarowego i tradycyjnego pojęcia czasoprzestrzeni. Sztuka spełnia dla mnie funkcje detektora poznania.

Witold Stypa

 

Partnerem wystawy jest Fundacja Pokolenia Pokoleniom, która od 2001 roku prowadzi działalność charytatywną na rzecz promocji kultury i sztuki, ochrony dziedzictwa narodowego, edukacji przez całe życie, oraz współpracy międzynarodowej. Posiada status OPP – Organizacji Pożytku Publicznego.  W 2015 roku FPP w dowód uznania zaangażowania m.in. w promowanie polskiej kultury została uhonorowana Medalem Senackim. - Działanie na rzecz upowszechnienia sztuki współczesnej we wszelkich jej przejawach należy do statutowych priorytetów Fundacji – mówi Barbara Czechmeszyńska-Skowron, członek zarządu Fundacji Pokolenia Pokoleniom i kuratorka wystaw. Strategicznym partnerem Fundacji jest berlińskie Stowarzyszenie Policultura, z którym realizowany jest cykl wernisaży na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie, mający na celu wprowadzenie do przestrzeni publicznej Berlina dzieł twórców sztuk wizualnych, którzy pochodzą z Polski, ale żyją i tworzą w różnych krajach EU. W dorobku Fundacji są także projekty  edukacyjne m.in. wykłady na temat sztuki współczesnej  organizowane na Uniwersytecie Humboldtów.

 

Do tej pory udział wzięli kuratorka i krytyk sztuki Anda Rottenberg, prorektor ASP prof. Wojciecha Zubala, dziennikarka i przewodnicząca rady programowej Warszawskich Targów Sztuki Kama Zboralska oraz prof. Sosnowska (PAN).




Powrót